w w w . m y m e r a j . i r

بسم رب فاطمه سلام اله علیها

 

یادمه کلاس چهارم ٬ تو کتاب درسیمون یه پسر هلندی بود که انگشتش رو گذاشته بود تو سوراخ سد تا سد خراب نشه !

 

قهرمانی که با اسم و خاطره ش بزرگ شدیم ؛

 

                                " پطروس"

 

تو کتاب ٬ عکسی از پطروس نبود و هیچ وقت تصویرش رو ندیدیم... !

 

همین باعث شد که هر کدوممون یه جوری تصورش کردیم و برای سالها تو ذهنمون موندگار شد !

 

پطرس ذهن ما خسته بود٬ تشنه و رنگ پریده ؛
انگشتش کرخت شده بود و ...

 

سالها بعد فهمیدیم اسم واقعی پطروس٬ هانس بود ؛

 

تازه  هانس هم یک شخصیت تخیلی بود که یک نویسنده آمریکایی به نام " مری میپ داچ " نوشته بود ؛

 

بعدها هلندی ها از این قهرمان خیالی که خودشون هم  نمی شناختنش، یک مجسمه ساختند .

 

خود هلندی ها خبر نداشتند ما نسل در نسل با خاطره پطروس بزرگ شدیم ...

 

شاید اون وقتا اگه می فهمیدیم پطروسی در کار نبوده ناراحت می شدیم !

 

اما تو همون روزها ٬ سرزمین من پر از (( قهرمان )) بود !

 

قهرمان هایی که هم اسم هاشون واقعی بود و هم داستان هاشون ...

 

"شهید ابراهیم  هادی
جوونی که با لب تشنه تا آخرین نفس تو کانال کمیل موند
  و برای همیشه ستاره ی آونجا شد ؛
کسی که پوست و گوشتش بخشی از خاک کانال کمیل شد ...

 

"حسین فهمیده "
13ساله ای که با نارنجک زیر تانک رفت و تیکه تیکه شد ...

 

"حاج محمد ابراهیم همت "
سرش را خمپاره برد...

 

 علی،مهدی و حمید باکری ٬ 
۳ برادری که جنازه هیچکدومشون برنگشت...

 

"مهدی و مجید زین الدین " 
دوتا برادر که تو یه زمان شهید شدند...

 

"حسن باقری "
کسی که صدام برای سرش جایزه گذاشت...

 

"مصطفی چمران "
دکترای فیزیک پلاسما از دانشگاه برکلی آمریکا ؛
اومد لباس خاکی پوشید و توی جبهه دهلاویه شهید شد
و ...

 

کاشکی زمان بچگیمون لااقل همراه با داستانهای تخیلی ، 
داستانهای واقعی خودمون رو هم یادمون میدادن !

 

ما که خودمون قهرمان داشتیم !

 

 

 


یه روزی یه لره...
یه روزی یه ترکه...
یه روزی یه عربه...
یه روزی یه قزوینیه...
یه روزی یه آبادانیه...
یه روزی یه اصفهانیه...
یه روزی یه شمالیه...
یه روزی یه شیرازیه...
.
.
.
.
.
.
.
...
مثل مرد جلودشمن وایسادن تا کسی نگاه چپ به خاک و ناموسمون نکنه
.
.
.
لره...........بروجردی بود
ترکه......... مهدی باکری بود
عربه......... علی هاشمی بود
قزوینیه...... عباس بابایی بود
آبادانیه....... طاهری بود
اصفهانیه..... ابراهیم همت بود
شمالیه....... شیرودی بود
شیرازیه...... عباس دوران بود
و..............

 

مرد واقعی اینا بودن

 

ای کاش، 
گاهی از مردان واقعی،از مردان بی ادعا یاد کنیم...

 

روحشان شاد،يادشان گرامی.

 

 

 

دعایمان کنید

 

یازهرای مرضیه سلام اله علیها

 

 

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد